မျက်စိခြောက်ရောဂါ- ကြိုတင်သိရှိကာကွယ်ကြပါစို့

     မျက်လုံးခြောက်သည့်ရောဂါ (Dry eye disease) သည် ခန္ဓာကိုယ်မှ မျက်လုံးကို စိုစွတ်စေရန်နှင့် ကာကွယ်ရန် လုံလောက်သော မျက်ရည်မထုတ်လုပ်နိုင်သည့်အခါ ဖြစ်ပွားပြီး စိန်းစိန်းဖြစ်ခြင်း၊ နီရဲခြင်းနှင့် အလင်းရောင်မခံနိုင်ခြင်းတို့ကို ဖြစ်စေပါသည်။ ဤလက္ခဏာများသည် အမြင်အာရုံနှင့် နေ့စဉ်လှုပ်ရှားမှုများကို ထိခိုက်စေနိုင်ပါသည်။

မျက်လုံးခြောက်သည့်ရောဂါဖြစ်ပွားရသည့် အကြောင်းရင်းများ

     ပုံမှန်အားဖြင့် မျက်ရည်တွင် မျက်ကြည်လွှာမျက်နှာပြင်ကို ချောမွေ့စေရန်နှင့် ပိုးဝင်ခြင်းမှ ကာကွယ်ရန် ရေ၊ ဆီနှင့် အချွဲဓာတ်တို့ ပါဝင်ပါသည်။ သို့သော် လုံလောက်သော မျက်ရည်မရှိခြင်း သို့မဟုတ် မျက်ရည် အရည်အသွေး မကောင်းခြင်းတို့ရှိပါက မျက်လုံးခြောက်သွေ့ခြင်းကို ဖြစ်စေနိုင်ပါသည်။ ၎င်းသည် အောက်ပါအကြောင်းရင်းများကြောင့် ဖြစ်ပွားနိုင်ပါသည်-

• မျက်ခွံတွင် တည်ရှိပြီး မျက်ရည်ထဲရှိ ဆီဓာတ်ကို ထုတ်လုပ်ပေးသော မိုင်ဘိုမီယမ် ဂလင်းများ (Meibomian glands) ယိုယွင်းပျက်စီးခြင်း။
• ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း ဟော်မုန်းမမျှတခြင်း (အထူးသဖြင့် အမျိုးသမီးများတွင်) သည် မျက်ရည်အရည်အသွေးကို လျှော့ချပေးနိုင်သည်။
• ကွန်တက်လင်းစ် (Contact lens) တပ်ဆင်ခြင်း။
• ဖုန်၊ မီးခိုး သို့မဟုတ် လေထုညစ်ညမ်းမှုများကြောင့် ဖြစ်ပွားနိုင်သော မျက်လုံးဓာတ်မတည့်ခြင်းများ။
• ကွန်ပျူတာ သို့မဟုတ် စမတ်ဖုန်းစခရင်များကို အချိန်ကြာမြင့်စွာ စိုက်ကြည့်ခြင်းကဲ့သို့သော နေ့စဉ်ပြုမူဆောင်ရွက်ချက်များ။
• ကိုယ်ဝန်တားဆေးများ၊ ဓာတ်မတည့်မကုဆေးများ၊ စိတ်ကျရောဂါကုဆေးများနှင့် အချို့သော သွေးတိုးရောဂါကုဆေးများကဲ့သို့သော ဆေးဝါးအချို့။

မျက်လုံးခြောက်သည့်ရောဂါ၏ လက္ခဏာများ

လက္ခဏာများသည် များသောအားဖြင့် မျက်လုံးနှစ်ဖက်လုံးတွင် ဖြစ်ပွားတတ်ပြီး အောက်ပါတို့ ပါဝင်သည်-

• မျက်လုံးထဲတွင် စိန်းစိန်းဖြစ်ခြင်း၊ ပူစပ်ပူလောင်ဖြစ်ခြင်း သို့မဟုတ် ယားယံခြင်း။
• မျက်လုံးထဲတွင် သို့မဟုတ် မျက်လုံးတစ်ဝိုက်တွင် အချွဲများ ရှိနေခြင်း။
• အလင်းရောင်မခံနိုင်ခြင်း။
• အထူးသဖြင့် လေ သို့မဟုတ် မီးခိုးများနှင့် ထိတွေ့သည့်အခါ မျက်လုံးနီရဲလာခြင်း။
• မျက်တောင် သို့မဟုတ် ဖုန်မှုန့်ကဲ့သို့ အရာတစ်ခုခု မျက်လုံးထဲရောက်နေသကဲ့သို့ ခံစားရခြင်း။
• ကွန်တက်လင်းစ် တပ်ဆင်ရာတွင် ခက်ခဲခြင်း သို့မဟုတ် နာကျင်ခြင်း။
• အထူးသဖြင့် စာဖတ်သည့်အခါ သို့မဟုတ် မျက်လုံးကို အချိန်ကြာမြင့်စွာ အသုံးပြုသည့်အခါ အမြင်အာရုံဝေဝါးခြင်း သို့မဟုတ် မျက်လုံးညောင်းညာခြင်း။

မျက်လုံးခြောက်ခြင်းကို ကာကွယ်ခြင်း

မျက်လုံးခြောက်သွေ့သည့် လက္ခဏာများကို အောက်ပါနည်းလမ်းများဖြင့် ကာကွယ်နိုင်ပါသည်-

• ဆံပင်အခြောက်ခံစက် အသုံးပြုခြင်း သို့မဟုတ် ပန်ကာရှေ့တွင် တိုက်ရိုက်ထိုင်ခြင်းကဲ့သို့ မျက်လုံးကို လေတိုက်ရိုက်ထိတွေ့ခြင်းမှ ရှောင်ကြဉ်ပါ။
• လေအေးပေးစက်ပါသော အခန်းများတွင် အချိန်ကြာမြင့်စွာ နေထိုင်ရပါက သို့မဟုတ် ခြောက်သွေ့သော ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ရှိနေပါက ရေငွေ့ပေးစက် (Humidifier) ကို အသုံးပြု၍ စိုထိုင်းဆကို တိုးမြှင့်ပါ။
• လေနှင့် လေခြောက်များမှ မျက်လုံးကို ကာကွယ်ရန် မျက်မှန် သို့မဟုတ် အခြားကာကွယ်ရေး ပစ္စည်းများကို တပ်ဆင်ပါ။
• စာဖတ်နေစဉ် သို့မဟုတ် မျက်လုံးကို အချိန်ကြာမြင့်စွာ အသုံးပြုရသည့် အလုပ်များကို လုပ်ဆောင်နေစဉ် မှန်မှန် အနားယူပါ။ မျက်ရည်များ မျက်လုံးမျက်နှာပြင်တစ်ခုလုံးသို့ ညီညာစွာ ပျံ့နှံ့စေရန် မျက်လုံးကို ၂-၃ မိနစ်ခန့် ပိတ်ထားပါ သို့မဟုတ် မကြာခဏ မျက်တောင်ခတ်ပေးပါ။
• မျက်လုံးဖွင့်ထားရမှုကို လျှော့ချရန်နှင့် မျက်ရည်အငွေ့ပျံမှုကို လျှော့ချရန် ကွန်ပျူတာစခရင်ကို မျက်စိအနိမ့်အမြင့်ထက် နိမ့်သောနေရာတွင် ထားရှိပါ။

မျက်လုံးခြောက်ခြင်းကို ကုသခြင်း

မျက်လုံးခြောက်ခြင်းအတွက် ကုသမှုနည်းလမ်းများတွင် အောက်ပါတို့ ပါဝင်သည်-

• မျက်လုံးစိုစွတ်စေရန် သဘာဝတု မျက်ရည်ခတ်ဆေးများ (Artificial tears) ကို အသုံးပြုခြင်း။
• မျက်ကြည်လွှာ သို့မဟုတ် မျက်ခွံအတွင်းမြှေး ရောင်ရမ်းမှုကို လျှော့ချရန်နှင့် ယားယံခြင်း၊ စိန်းစိန်းဖြစ်ခြင်းများကို သက်သာစေရန် စတီးရွိုက်မျက်စဉ်းဆေးများကို အသုံးပြုခြင်း။ ၎င်းတို့ကို ဆရာဝန်၏ ညွှန်ကြားချက်အတိုင်း အချိန်တိုအတွင်းသာ အသုံးပြုသင့်သည်။
• မျက်ခွံတစ်ဝိုက်ရှိ ပိုးမွှားများ သို့မဟုတ် အမှိုက်များကို ဖယ်ရှားရန် အထူးသန့်စင်ဆေးရည်များဖြင့် မျက်ခွံကို သန့်ရှင်းရေးပြုလုပ်ခြင်း။
• နံနက်နှင့် ညနေအချိန်များတွင် မျက်လုံးကို ရေနွေးအိတ် (၄၁-၄၃ ဒီဂရီစင်တီဂရိတ်) ဖြင့် ပုံမှန် ကပ်ပေးခြင်း။
• စခရင်ကြည့်ချိန်ကို လျှော့ချခြင်းနှင့် မျက်လုံးကို ပုံမှန် အနားပေးခြင်းကဲ့သို့သော လူနေမှုဘဝပုံစံ အလေ့အထများကို ပြုပြင်ပြောင်းလဲခြင်း။

မျက်လုံးခြောက်သည့်ရောဂါသည် ခန္ဓာကိုယ်မှ မျက်လုံးကို စိုစွတ်စေရန်နှင့် ကာကွယ်ရန် လုံလောက်သော မျက်ရည်မထုတ်လုပ်နိုင်သည့်အခါ ဖြစ်ပွားပြီး စိန်းစိန်းဖြစ်ခြင်း၊ နီရဲခြင်းနှင့် အလင်းရောင်မခံနိုင်ခြင်းတို့ကို ဖြစ်စေသည်။ ၎င်းသည် အမြင်အာရုံနှင့် နေ့စဉ်ဘဝကို ထိခိုက်စေနိုင်သည်။ လက္ခဏာများ ဖြစ်ပေါ်ပါက မျက်စိအထူးကုဆရာဝန်နှင့် တိုင်ပင်ဆွေးနွေးရန် အရေးကြီးပါသည်။