ရာသီမပေါ်ခင် အရိုးပွစက်မှု ရှိ/မရှိ စစ်ဆေးပါ။

     အရိုးများသည် စဉ်ဆက်မပြတ် သစ်လွင်ဖြစ်ပေါ်ခြင်းနှင့် ဆုတ်ယုတ်ပျက်စီးခြင်းတို့ကို ဖြတ်သန်းနေရသည်။ ကလေးဘဝနှင့် လူငယ်ဘဝတို့တွင် အရိုးဆဲလ်အသစ်များ လျှင်မြန်စွာ ထုတ်လုပ်ပေးပါသည်။ သို့သော် အသက် ၃၅ နှစ်ကျော်လွန်ပြီးနောက် အရိုးဆုတ်ယုတ်မှုသည် သစ်လွင်ဖြစ်ပေါ်မှုထက် ပိုမိုများပြားလာပြီး အရိုးများ တဖြည်းဖြည်း ပါးလွှာလာစေသည်။

သွေးဆုံးပြီး အမျိုးသမီးများတွင် အရိုးပွရောဂါ ဖြစ်ပွားနိုင်ခြေ မြင့်မားခြင်း

     အမျိုးသမီးများ၊ အထူးသဖြင့် သွေးဆုံးပြီးသူများသည် အီစထရိုဂျင် (Estrogen) ဟော်မုန်းအဆင့် လျော့ကျသွားခြင်းကြောင့် အရိုးပွရောဂါဖြစ်ပွားနိုင်ခြေ ပိုမိုမြင့်မားပါသည်။ ၎င်းသည် အရိုးထုထည်ကို လျှင်မြန်စွာ ဆုံးရှုံးစေပြီး အထူးသဖြင့် ကျောရိုး၊ ပေါင်ဆစ်နှင့် လက်ကောက်ဝတ်တို့တွင် အရိုးကျိုးလွယ်စေသည်။ ရောဂါလက္ခဏာများတွင် ကျောအောင့်ခြင်း၊ ကျောရိုးဆစ်များ ဖိသိပ်ခံရခြင်း၊ ကုန်းလာခြင်း သို့မဟုတ် အရပ်ပုသွားခြင်းတို့ ပါဝင်နိုင်သည်။ ဤလက္ခဏာများ ဖြစ်ပေါ်ပါက ဆရာဝန်နှင့် တိုင်ပင်ဆွေးနွေးရန် အကြံပြုအပ်ပါသည်။

အရိုးပွရောဂါ ကာကွယ်တားဆီးရေး

     အရိုးပွရောဂါကို ကာကွယ်ရန်အတွက် အမျိုးသမီးများသည် အာဟာရအုပ်စု ၅ စုစလုံး ပါဝင်သော မျှတသော အစားအစာများကို စားသုံးသင့်ပြီး ငါးသေးများ၊ ပဲအမျိုးမျိုး၊ တို့ဖူး၊ နှမ်းနက်နှင့် အစိမ်းရောင်ဟင်းသီးဟင်းရွက်များကဲ့သို့ ကယ်လ်စီယမ်ဓာတ် ကြွယ်ဝသော အစားအစာများကို အဓိကထား စားသုံးသင့်သည်။ ပုံမှန် သင့်တော်သော လေ့ကျင့်ခန်းလုပ်ခြင်း၊ ဆေးလိပ်နှင့် အရက်သောက်သုံးခြင်းမှ ရှောင်ကြဉ်ခြင်း၊ ပြင်းထန်သော လှုပ်ရှားမှုများကို လျှော့ချခြင်းနှင့် အလေးအပင် မ ခြင်းမှ ရှောင်ကြဉ်ခြင်းတို့ကို ပြုလုပ်သင့်သည်။ နှစ်စဉ် အရိုးသိပ်သည်းဆ စစ်ဆေးခြင်းနှင့် ဆရာဝန် ညွှန်ကြားချက်အတိုင်း ဗီတာမင် ဒီ (Vitamin D) ဖြည့်စွက်သောက်သုံးခြင်းတို့သည် အရိုးဆုံးရှုံးမှုကို ပိုမိုကာကွယ်ပေးနိုင်ပါသည်။

အရိုးများကို သန်မာအောင် ပြုလုပ်ခြင်းကို ငယ်ရွယ်စဉ် အသက်အရွယ်မှစ၍ စတင်သင့်ပါသည်။ အသက် ၃၅ နှစ်ကျော်ပြီးနောက် အရိုးဆုံးရှုံးမှု ဖြစ်စဉ်ကိုသာ နှေးကွေးအောင် ပြုလုပ်နိုင်ပါတော့သည်။ အထူးသဖြင့် အမျိုးသမီးများသည် မိမိတို့၏ အရိုးကျန်းမာရေးကို ပြုစုစောင့်ရှောက်ရန် အချိန်မဆိုင်းသင့်ပါ။