ကလေးတွေဟောက်တာ ဘာကြောင့်စာမရတာလဲ? အိပ်စက်စဉ် အသက်ရှူရပ်ခြင်း (OSA)

     "ကလေး ဟောက်သံကျယ်ခြင်း" သည် မိသားစုများစွာအတွက် ပုံမှန်ကိစ္စ သို့မဟုတ် "နှစ်ခြိုက်စွာ အိပ်ပျော်ခြင်း" ၏ လက္ခဏာတစ်ခုဟု ထင်မှတ်နိုင်ပါသည်။ သို့သော် ဆေးပညာအရ ကလေးများတွင် ဟောက်ခြင်းသည် အသက်ရှူလမ်းကြောင်း ပိတ်ဆို့မှုကြောင့် အိပ်ပျော်စဉ် အသက်ရှူရပ်ခြင်း (OSA) ၏ သတိပေးလက္ခဏာတစ်ခု ဖြစ်နိုင်ပြီး မကုသဘောထားပါက ကလေး၏ ဉာဏ်ရည်ဉာဏ်သွေး၊ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုနှင့် သင်ယူနိုင်စွမ်းတို့ကို မထင်မှတ်ဘဲ တိုက်ရိုက်ထိခိုက်စေနိုင်ပါသည်။

"ဟောက်ခြင်း" သည် အသံဗလံ စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်ရုံမျှတင် မဟုတ်ပါ

     OSA သည် အိပ်ပျော်နေစဉ် အထက်အသက်ရှူလမ်းကြောင်း ကျဉ်းမြောင်းသွားခြင်း သို့မဟုတ် လုံးဝပိတ်ဆို့သွားခြင်းကြောင့် လေဖြတ်သန်းရန် ခက်ခဲခြင်း သို့မဟုတ် မရခြင်းတို့ကြောင့် ဖြစ်ပွားပါသည်။ ထို့ကြောင့် သွေးတွင်း အောက်ဆီဂျင်ပမာဏ လျော့နည်းသွားပြီး ဦးနှောက်မှ ခန္ဓာကိုယ်ကို နိုးထစေရန်နှင့် တစ်ညလုံး ခဏခဏ အသက်ပြန်ရှူရန် နှိုးဆော်ပေးနေရပါသည်။

ကလေးသည် ကိုယ်တိုင် ထမထိုင်သော်လည်း ကလေး၏ ဦးနှောက်သည် အပြည့်အဝ အနားမရပါ။ ထိုသို့ဖြစ်ခြင်း၏ နောက်ဆက်တွဲမှာ မောပန်းနွမ်းနယ်ခြင်း သာမက "အရည်အသွေးရှိသော အနားယူမှု မရှိခြင်းကြောင့် ဦးနှောက် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်ခြင်း" ပင် ဖြစ်ပါသည်။

အဘယ်ကြောင့် ဟောက်တတ်သော ကလေးများတွင် "သင်ယူမှု အခက်အခဲ" ရှိရသနည်း။

အိပ်စက်ခြင်းသည် သင်ယူမှုနှင့် မည်သို့ဆက်စပ်နေသည်ကို သင်သိချင်ပေလိမ့်မည်။ အဖြေမှာ နှစ်ခြိုက်စွာ အိပ်ပျော်နေစဉ် ဦးနှောက်၏ လုပ်ဆောင်ပုံတွင် ရှိပါသည်။

၁။ အာရုံစိုက်နိုင်စွမ်းတိုခြင်းနှင့် အာရုံပျံ့လွင့်လွယ်ခြင်း

     အောက်ဆီဂျင်နှင့် အနားယူမှု လိုအပ်နေသော ဦးနှောက်သည် အာရုံစိုက်နိုင်စွမ်း ဆုံးရှုံးသွားတတ်ပါသည်။ ထိုကလေးများသည် စာသင်ခန်းအတွင်း စိတ်ကူးယဉ်နေတတ်ကြပြီး မိမိကိုယ်ကို နိုးနိုးကြားကြားရှိစေရန် လှုပ်ရှားလွန်းခြင်း (Hyperactive) ဖြစ်တတ်ကြပါသည်။

၂။ မှတ်ဉာဏ် လျော့နည်းလာခြင်း

     အိပ်စက်ခြင်းသည် ဦးနှောက်မှ သင်ယူခဲ့သောအရာများကို "မှတ်တမ်းတင် သိမ်းဆည်းပေးသည့်" အချိန်ဖြစ်ပါသည်။ အိပ်စက်မှု အနှောင့်အယှက်ဖြစ်သည့်အခါ ထိုအချက်အလက်များကို အမြဲတမ်း သိမ်းဆည်းမထားနိုင်တော့သဖြင့် ကလေးမှာ "သင်ပြီး မေ့လွယ်ခြင်း" သို့မဟုတ် "နားလည်ရခက်ခြင်း" တို့ ဖြစ်ပေါ်လာပါသည်။

၃။ စိတ်ခံစားမှုနှင့် အမူအကျင့် ထိန်းချုပ်မှု

     OSA ခံစားနေရသော ကလေးများသည် စိတ်မူပြောင်းလွယ်ခြင်း၊ ဒေါသထွက်လွယ်ခြင်း သို့မဟုတ် စိတ်ရှည်သည်းခံမှု နည်းပါးခြင်းတို့ ဖြစ်တတ်ပြီး ရေရှည်တွင် ပေါင်းသင်းဆက်ဆံရေးနှင့် ကိုယ်ရည်ကိုယ်သွေးကို ထိခိုက်စေပါသည်။

သတိပေးလက္ခဏာများကို စောင့်ကြည့်ပါ- သင့်ကလေးတွင် စိုးရိမ်ရသည့် အန္တရာယ်ရှိပါသလား။

မိဘများအနေဖြင့် အောက်ပါ အခြေခံလက္ခဏာများကို စောင့်ကြည့်စစ်ဆေးနိုင်ပါသည်။

• ကျယ်လောင်စွာ ဟောက်ခြင်း- ငြိမ်သက်သွားသော အချိန်များပါဝင်ခြင်း (အသက်ရှူရပ်သွားသကဲ့သို့) သို့မဟုတ် ရုတ်တရက် အသက်ရှူကြိုးစားရခြင်း။
• ဂနာမငြိမ် အိပ်စက်ခြင်း- အသက်ရှူရလွယ်ကူစေရန် ခေါင်းကို အနောက်သို့ လွန်ကဲစွာ မော့ထားခြင်း သို့မဟုတ် မှောက်အိပ်ခြင်းစသည့် ပုံမှန်မဟုတ်သော ပုံစံများဖြင့် အိပ်စက်လေ့ရှိခြင်း။
• အိပ်ရာထရ ခက်ခဲခြင်း- အိပ်ရာနိုးသောအခါ လန်းဆန်းမှုမရှိခြင်း သို့မဟုတ် ခေါင်းကိုက်ခြင်း။
• ဆရာ၊ ဆရာမများမှ စာသင်ခန်းအတွင်း ငိုက်မျဉ်းသည်ဟု အကြောင်းကြားခြင်း- သို့မဟုတ် အမူအကျင့်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပြဿနာများနှင့် ပုံမှန်မဟုတ်ဘဲ အာရုံမစိုက်နိုင်ခြင်း။

တိကျသော ရောဂါရှာဖွေခြင်းနှင့် ကုသခြင်း

     သင့်ကလေးတွင် ဤလက္ခဏာများ ရှိနေသည်ကို သတိပြုမိပါက ပြင်းထန်မှုအခြေအနေကို တိုင်းတာရန်နှင့် အိပ်ပျော်နေစဉ် ခန္ဓာကိုယ်အခြေအနေကို အသေးစိတ် စစ်ဆေးရန် ပြသစစ်ဆေးသင့်ပါသည်။

အာသီးနှင့် အဒီနွိုက်ကျိတ် ကြီးထွားခြင်း

     ကလေးများတွင် အဖြစ်အများဆုံး အကြောင်းရင်းမှာ အာသီးနှင့် အဒီနွိုက်ကျိတ် ကြီးထွားခြင်း (Enlarged Tonsils and Adenoids) ဖြစ်ပါသည်။ သေးငယ်သော ခွဲစိတ်ကုသမှု (Adenotonsillectomy) ဖြင့် ကုသခြင်းသည် ရလဒ်ကောင်းများ ပေးနိုင်ပြီး ကလေးအား လွတ်လပ်စွာ အသက်ရှူနိုင်စေကာ နှစ်ခြိုက်စွာ အိပ်ပျော်စေပြီး အရေးကြီးဆုံးမှာ ကလေး၏ "ဦးနှောက်ကို အပြည့်အဝ ပြန်လည်လုပ်ဆောင်နိုင်စေရန်" ကူညီပေးပါသည်။

ကောင်းမွန်သော အိပ်စက်ခြင်းသည် လူသားများ၏ စွမ်းဆောင်ရည်အတွက် မရှိမဖြစ်လိုအပ်သော အုတ်မြစ်ဖြစ်ပြီး၊ အထူးသဖြင့် ဦးနှောက်အလျင်အမြန် ဖွံ့ဖြိုးနေသည့် ကလေးဘဝတွင် ပို၍အရေးကြီးပါသည်။ ဟောက်ခြင်းကို သင့်ကလေး၏ အနာဂတ်နှင့် သင်ယူမှုအတွက် အတားအဆီး မဖြစ်ပါစေနှင့်။ သင့်ကလေးတွင် အိပ်စက်မှုဆိုင်ရာ ပြဿနာများရှိသည်ဟု သံသယရှိပါက ပိုမိုကောင်းမွန်သော လူနေမှုဘဝအတွက် ကလေးအထူးကုဆရာဝန်နှင့် တိုင်ပင်ဆွေးနွေးပါ။