SIRISAK BURANAVATTANACHOK, M.D.
Arthroscopy, Sport Medicine, Orthopedic

တင်းနစ်တံတောင်ဆစ်အဆစ်ရောင်ရောဂါ (Tennis Elbow) ကို တွေ့ရှိခဲ့သည်မှာ နှစ်ပေါင်း ၁၀၀ ကျော်ပြီဖြစ်ပါသည်။ တင်းနစ်ကစားသမားများသည် ဤနာကျင်မှုကို ခံစားရနိုင်ခြေ အလွန်မြင့်မားပါသည်။ သို့သော်လည်း ဆေးကုသမှုခံယူသည့် လူနာများအနက် ၅% သာ တင်းနစ်ကစားသမားစစ်စစ် ဖြစ်ကြပါသည်။ ထို့ကြောင့် ဤနာကျင်မှုသည် မည်သူမဆို ခံစားရနိုင်သည်ဟု ဆိုလိုပါသည်။

တံတောင်ဆစ်အပြင်ဘက် အရိုးနှင့် ဆက်သွယ်ထားသော အကြောများနှင့် ကြွက်သားများ ထိခိုက်ဒဏ်ရာရသောအခါ တင်းနစ်တံတောင်ဆစ်အဆစ်ရောင်ရောဂါ ဖြစ်ပွားပါသည်။ ဖြစ်ပွားရသည့် အကြောင်းအရင်းများတွင် မတော်တဆထိခိုက်မှုများ၊ အကြောများကို ထပ်ခါတလဲလဲ အလွန်အကျွံသုံးစွဲခြင်းကြောင့် ယိုယွင်းပျက်စီးခြင်း၊ အားကစားပြုလုပ်ခြင်း၊ အလေးအပင်မခြင်း၊ မကြာခဏ ဆွဲငင်ခြင်း သို့မဟုတ် တံမြက်စည်းလှည်းခြင်း၊ အဝတ်ညှစ်ခြင်းနှင့် အစားအသောက်ချက်ပြုတ်ခြင်းကဲ့သို့သော အိမ်မှုကိစ္စများ ပါဝင်ပါသည်။
ဒဏ်ရာရခြင်း သို့မဟုတ် အသက်အရွယ်ကြီးရင့်လာခြင်းကြောင့် အကြောများနှင့် ကြွက်သားများ အားနည်းလာသောအခါ စုတ်ပြဲသွားသော အစိတ်အပိုင်းများသည် ပြန်လည်ကောင်းမွန်မလာမီ ဆက်လက်အသုံးပြုပါက ထပ်မံစုတ်ပြဲမှုများ ဖြစ်ပေါ်ပြီး ရောင်ရမ်းခြင်းနှင့် ဖောရောင်ခြင်းများကို ဖြစ်ပေါ်စေပါသည်။ ၎င်းသည် ပြန်လည်ကောင်းမွန်သည့် လုပ်ငန်းစဉ်ကို နှေးကွေးစေပြီး ရက်သတ္တပတ် သို့မဟုတ် လပေါင်းများစွာ ကြာမြင့်နိုင်ပါသည်။ တံတောင်ဆစ်ရောင်ရမ်းခြင်းသည် အကြောကိုသာ ထိခိုက်နိုင်သော်လည်း (Tendonitis) အများအားဖြင့် ရောင်ရမ်းမှုသည် အရိုးပေါ်ရှိ အကြောတွယ်ဆက်ရာနေရာနှင့် ပတ်ဝန်းကျင်အဆစ်များသို့ ပျံ့နှံ့သွားတတ်ပါသည်။ (Lateral Epicondylitis)
ရောဂါရာဇဝင်နှင့် အထက်ပါလက္ခဏာများကို စမ်းသပ်စစ်ဆေးခြင်းဖြင့် ရောဂါရှာဖွေရန် လွယ်ကူပါသည်။ သို့သော်လည်း တံတောင်ဆစ်အတွင်းဘက် နာကျင်ခြင်း (Golfer's Elbow) နှင့် အရည်အိတ်ရောင်ရမ်းခြင်းကြောင့် ဖြစ်သော တံတောင်ဆစ်နောက်ဘက် နာကျင်ခြင်း (Bursitis) ကဲ့သို့သော ရောဂါအချို့နှင့် မှားယွင်းတတ်ပါသည်။
နာကျင်မှုသည် အကြောထိခိုက်မှုနှင့် ဆက်စပ်နေသဖြင့် အကောင်းဆုံးကုသနည်းမှာ အနားယူခြင်းဖြစ်ပြီး အခြားကုသနည်းများနှင့် ပေါင်းစပ်ပြုလုပ်ရပါမည် -
ဆရာဝန်များသည် ရောဂါအစောပိုင်းအဆင့် သို့မဟုတ် လက္ခဏာမပြင်းထန်သူများအား ရောင်ရမ်းမှုပျောက်ဆေးများကို ပုံမှန်အားဖြင့် ညွှန်ကြားလေ့ရှိသည်။ ထိုဆေးများ မထိရောက်ပါက ရောင်ရမ်းမှုကို လျင်မြန်စွာ သက်သာစေရန် အကြောထဲသို့ စတီရွိုက်ဆေးထိုးရန် အကြံပြုနိုင်ပါသည်။ သို့သော် ထိုးသည့်နေရာတွင် အကွက်ဖြူများဖြစ်ခြင်း၊ အရေပြားအောက် အဆီများဆုံးရှုံးခြင်းနှင့် အကြောသေးသွားခြင်းကဲ့သို့သော ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးများ ရှိသောကြောင့် မကြာခဏ ထပ်မံမထိုးသင့်ပါ။
အခြားကုသနည်းများ မထိရောက်ပါက ခွဲစိတ်ကုသမှုကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားနိုင်ပါသည်။ (လူနာ ၃% ခန့်တွင်တွေ့ရသည်)။ ၎င်းတွင် ပျက်စီးနေသော တစ်ရှူးများကို ခြစ်ထုတ်ခြင်းနှင့် တင်းအားလွန်ကဲမှုကို ကာကွယ်ရန် အကြောကို ပြန်လည်ပြုပြင်ခြင်းတို့ ပါဝင်ပါသည်။
အနားယူပြီးနောက် သီးသန့်လေ့ကျင့်ခန်းများဖြင့် ကြွက်သားများ သန်မာလာစေရန် ပြုလုပ်ပေးရန် အလွန်အရေးကြီးပါသည်။ ရောဂါလက္ခဏာကို ပြန်လည်ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်သည့် လှုပ်ရှားမှုများကို ပြန်လည်စတင်ရန် လိုအပ်ပါက ဦးစွာ ၅ မိနစ်မှ ၁၀ မိနစ်ခန့် သွေးပူလေ့ကျင့်ခန်း ပြုလုပ်ရမည်ဖြစ်ပြီး နာကျင်ပါက ချက်ချင်းရပ်တန့်ရပါမည်။

လေ့ကျင့်ခန်းနှစ်ခုစလုံးကို ၁၅ စက္ကန့်ကြာ ထိန်းထားရမည်ဖြစ်ပြီး ၂ ကြိမ်မှ ၃ ကြိမ်အထိ ထပ်မံပြုလုပ်ကာ တစ်နေ့လျှင် ၃ စက် ပြုလုပ်ရပါမည်။


ကြွက်သားဆန့်ထုတ်ပြီးပါက စားပွဲ သို့မဟုတ် လက်တင်ပေါ်တွင် လက်မောင်းကို တင်ထားပြီး လက်ကောက်ဝတ်ကို အစွန်းတွင် တွဲလောင်းတင်ထားပါ။ ထို့နောက် ပေါ့ပါးသော ဝတ္ထုတစ်ခု (ဥပမာ- ဘူးခွံ) ကို ကိုင်ပြီး အောက်ပါအတိုင်း ပြုလုပ်ပါ -
တစ်စက်လျှင် ၃ ကြိမ်မှ ၆ ကြိမ်အထိ၊ စုစုပေါင်း ၆ စက် ပြုလုပ်ရမည်ဖြစ်ပြီး စုစုပေါင်း အကြိမ် ၃၀ ဖြစ်ပါသည်။


နောက်ဆုံးတွင် ညှပ်ညှိုးနှင့် လက်ခလယ်တို့ဖြင့် နာကျင်သည့်နေရာကို ဖြည်းဖြည်းချင်း နှိပ်ပေးပါ။ နှိပ်ပေးစဉ်အတွင်း ပြင်ပလိမ်းဆေးများကို ၅ မိနစ်ခန့် အသုံးပြုနိုင်ပါသည်။ နှိပ်ပြီးနောက် နာကျင်မှု သို့မဟုတ် ကိုက်ခဲမှု ရှိနေသေးပါက ရေခဲကပ်ပေးပါ။
အကောင်းဆုံး ကုသမှုမှာ လက်မောင်းကို အနားယူစေခြင်းနှင့် နာကျင်မှုကို ပိုမိုဆိုးရွားစေသော လှုပ်ရှားမှုများကို ရှောင်ကြဉ်ခြင်း ဖြစ်ပါသည်။
နောက်ဆုံးပြင်ဆင်သည့်ရက်စွဲ -
၂၀၂၂ ခုနှစ် မတ်လ ၃၁ ရက်